بیماری کچلی تغییر دهنده رنگ (تینه آ ورسیکالر): علت، علائم و درمان

اگرچه تینه آورسیکالر (کچلی تغییر دهنده رنگ) بی‌خطر است، بااین حال تغییر رنگ پوست ناشی از ابتلا به این بیماری باعث نارضایتی بسیاری از افراد می‌شود.

روی پوست بدن همه‌ی افراد مخمرهایی وجود دارند که تکثیر بی‌رویه آن‌ها منجر به بروز بیماری پوستی تینه آورسیکالر می‌شود. با توجه به این که مخمر نوعی قارچ است، متخصص پوست برای بیماری گاهی اصطلاح عفونت قارچ پوست را به کار می‌برد.

افراد بسیاری دچار تینه آورسیکالر می‌شوند. در حقیقت تینه آورسیکالر یکی از شایع‌ترین بیماری‌های پوستی در مناطق استوایی و نیمه استوایی جهان به شمار می‌رود. ساکنین کشورهای استوایی ممکن است هر ساله با عود این قارچ پوستی مواجه شوند.

علایم بالینی


تینه‌آ ورسیکالر عموماً تنه، گردن و بازوها را مبتلا می کند و در نواحی دیگر بدن کمتر شایع است. ضایعات به صورت لکه های صورتی، نقره ای و کمرنگ تر از نواحی سالم بدن دیده می شوند که ممکن است همراه با خارش خفیف باشند. نواحی کمرنگ در پوست های تیره تر بیشتر نمود پیدا می کند. برخی اوقات لکه‌ها شروع به پوسته پوسته شدن می کنند و ظاهری قهوه‌ای به خود می‌گیرند و سپس دوباره به حالت بدون پوسته و سفید رنگ باز می گردند. با استفاده از لامپ فلورسانس وود نمای زرد سبز رنگی در نواحی مبتلا دیده می شود. این بیماری در نواحی مرطوب و دارای آب و هوای گرم بیشتر دیده می شود و هر سال در تابستان عود می کند.

1

تشخیص افتراقی


بیماری بایستی از بیماری‌های زیر افتراق داده شود:

  • ویتیلیگو
  • بلوآسما
  • درماتیت سرورئیک
  • اریتراسما
  • سیفلی ثادویه
  • پینتا
  • پیتریای روه‌آ

افراد مستعد ابتلا به تینه آورسیکالر


مخمر عامل بروز تینه آورسیکالر در پوست همه وجود دارد. دلیل تکثیر خارج از کنترل این مخمر روی پوست برخی و طبیعی بودن رشد آن روی پوست بقیه مشخص نیست. البته تردیدی در صحت اطلاعات زیر در مورد تینه آورسیکالر وجود ندارد:

  • افراد صرف نظر از رنگ پوست‌شان دچار این بیماری می‌شوند.
  • نوجوانان و جوانان به دلیل چرب بودن پوست‌شان بیش از دیگر گروه‌های سنی در معرض ابتلا به این بیماری هستند.
  • کودکان و بزرگسالان به ندرت دچار این بیماری می‌شوند، مگر این که در نواحی استوایی یا نیمه استوایی زندگی کنند.
  • ساکنین مناطق نیمه استوایی غالباً دچار این بیماری می‌شوند و با رسیدن به ماه‌های سرد و خشک سال، ناراحتی‌شان بهبود می‌یابد.

علت بیماری پیتریازیس ورسیکالر


عامل این بیماری، قارچی است از جنس ملاسزیا که در پوست طبیعی نیز وجود دارد. معمولا این قارچ پوست سر در نواحی مبتلا به درماتیت سبوره (سر، صورت و سینه) بدون ایجاد علائم وجود دارد. نمای میکروسکوپی آزمایش مستقیم از پوسته‌های ناحیه مبتلا، میسیلوم‌های قارچ به صورت رشته رشته دیده می شود

تینه آورسیکالر: تشخیص و درمان


متخصص پوست چگونه تینه آورسیکالر را تشخیص می‌دهد؟

متخصص پوست غالباً با معاینه پوست متوجه ابتلا به تینه آورسیکالر می‌شود. چنانچه شکی در زمینه ابتلا به این بیماری وجود داشته باشد، متخصص یکی از آزمایش‌های زیر را جهت تایید یا رد تشخیص خود انجام می‌دهد:

  • خراشیدن ملایم بخش کوچکی از پوست: این نمونه با میکروسکوپ بررسی می‌شود.
  • معاینه پوست با دستگاهی به نام لامپ وود: متخصص پوست لامپ وود را در فاصله ۴ تا ۵ اینچی پوست آسیب دیده نگه می‌دارد. پوست در صورت ابتلا به این بیماری در زیر لامپ به رنگ سبز مایل به زرد دیده می‌شود.

 متخصص پوست چگونه تینه آورسیکالر را درمان می‌کند؟

بسیاری از ما نمی‌دانیم که پوست یکی از بزرگترین اندام‌های بدن است. اگرچه پوست به اندازه قلب، ریه و دیگر اندام‌های بدن حیاتی نیست، اما نقش مهمی را در زیبایی بدن ایفا می‌کند. بسیاری به دلیل ابتلا به بیماری‌های پوستی بدمنظر و ناخوشایند، اعتماد به نفس‌شان کاهش می‌یابد و نمی‌توانند به خوبی در جامعه و محل کار مشارکت فعال داشته باشند و در ارتباط‌های خانوادگی نیز با مشکل مواجه می‌شوند. در صورت مشاهده هر گونه علائم پوستی باید به متخصص پوست باتجربه مراجعه کرد، چرا که ممکن است این علائم بیانگر ابتلا به عارضه‌ای مانند تینه آورسیکالر باشد. برای ما احساس و زیبایی بیماران‌مان مهم است و تمام تلاش خود را به کار می‌بریم تا ضمن داشتن برخوردی دوستانه و مودبانه، بیماران را به بهترین وجه درمان کنیم.

درمان

داروهای موضعی و خوراکی برای درمان تینه‌آ ورسیکالر به شرح زیر است:

  • پروپلین گلیکول
  • شامپو روغن درخت چای
  • محلول سدیم تیوسولفات
  • ترکیبات آزول شامل کلوترمازول، مایکونازول، اکونازول و کتوکونازول در فرمولاسیون مختلف
  • سلنیوم سولفاید
  • ژل تربینافین
  • محلول یا کرم سیکلوپیروکس

طبق دستور پزشک باید بر روی نواحی مبتلا استفاده شود. (معمولا دو تا چند هفته طول می کشد)

بیماران مبتلا به تینه‌آ ورسیکالر گسترده ممکن است نیاز به مصرف قرص‌های کتوکونازول خوراکی یا کپسول های ایتراکونازول به مدت چند روز داشته باشند.

بازگشت بیماری


انواع صورتی و قهوه ای بیماری پیتریازیس ورسیکالر با درمان به‌خوبی برطرف خواهند شد اما بثورات جلدی یا دانه های پوستی اغلب در اثر تکثیر قارچ ملاسزیا مجدد عود می کند. در زمان بازگشت بیماری درمان‌های ضد قارچی باید اعمال گردد.

تینه آورسیکالر: توصیه‌هایی برای مدیریت بیماری


اگر تینه آورسیکالر خفیف باشد، بیمار می‌تواند خود آن را درمان کند. فراورده‌های ضدقارچی مانند موارد زیر را می‌توان بدون نسخه تهیه کرد:

  • شامپوی حاوی سلفید سلنیوم
  • پماد یا کرم ضدقارچ حاوی میکونازول، کلوتیمازول یا تربینافین

متخصص پوست توصیه‌های زیر را درباره استفاده از این فراورده‌ها ارائه می‌دهد:

  • شستن و خشک کردن پوست مبتلا به بیماری
  • مالیدن لایه نازکی از پماد یا کرم ضدقارچ. بهتر است کرم یک یا دو بار در روز به مدت حداقل دو هفته مصرف شود.
  • در صورت استفاده از شامپو بهتر است ۵ تا ۱۰ دقیقه صبر کرد و سپس آبکشی کرد.

بعضی بیماران باید برای دریافت داروهای قوی‌تر به متخصص پوست مراجعه کنند. درهر حال چه در صورت خوددرمانی و چه مراجعه به متخصص پوست با رعایت توصیه‌های زیر می‌توان به نتایج بهتری دست یافت:

  • استفاده نکردن از فراورده‌های پوستی چرب، مصرف فراورده‌های غیرچرب یا غیرکومدوژنیک.
  • پوشیدن لباس‌های گشاد. هیچ البسه‌ای نباید تنگ باشد و به بدن فشار بیاورد.
  • محافظت از پوست در برابر نور خورشید. حمام آفتاب گرفتن و برنزه شدن پوست تغییر رنگ ناشی از تینه آورسیکالر را واضح‌تر می‌کند.
  • استفاده نکردن از دستگاه‌های برنزه کننده پوست یا لامپ خورشیدی. باز هم تکرار می‌کنیم که برنزه شدن پوست تغییر رنگ ناشی از تینه آورسیکالر را واضح‌تر می‌کند.

روش محافظت از پوست در برابر نور خورشید


بهترین نتیجه زمانی به دست می‌آید که از پوست در برابر نور خورشید محافظت شود. برای این منظور باید هر روز کرم ضدآفتاب مصرف شود. توجه داشته باشید که ۲۰ دقیقه پیش از بیرون رفتن باید ضدآفتاب مصرف شود و بر روی پوست تمام قسمت‌های بدون پوشش استعمال شود. ضدآفتاب مطلوب باید دارای خواص زیر باشد:

  • محافظت در برابر اشعه‌های UVB و UVA. (گاهی بر روی برچسب محصول عبارت طیف وسیع قید می‌شود.)
  • فاکتور محافظت از نور خورشید (SPF) 30 یا بالاتر
  • فرمولاسیون غیرچرب و غیرروغنی (گاهی بر روی برچسب عبارت غیرکومدوژنیک قید می‌شود.)